Profilaktyka alkoholowa

Opublikowano: 15 01 2017

PUNKT INFORMACYJNO-KONSULTACYJNY ds. PROBLEMÓW ALKOHOLOWYCH (PIK)

Siedziba i godziny pracy PIK
Punkt Informacyjno-Konsultacyjny ds. Problemów Alkoholowych Urzędu Miasta mieści się przy ul. Jana III Sobieskiego I, na I piętrze
tel. 13 46 417 44
Pracujemy w godzinach:
• Poniedziałek: 10.00 – 19.00
• Wtorek: 8.00 – 20.00
• Środa: 10.00 – 18.00
• Czwartek: 10.00 – 20.00
• Piątek: 8.00 – 19.00

ALKOHOLOWY TELEFON ZAUFANIA
13 46 301 00 w godzinach pracy PIK

Pomoc specjalistów
Udzielana jest bezpłatna pomocy psychologiczna, terapeutyczna, prawna.
• Psychoterapeutka dla dzieci i młodzieży: poniedziałek 15.0 -19.00
• Psycholog: wtorek 15.00-18.00, piątek 9.00-11.00
• Prawnik: wtorek 18.00-20.00, czwartek: 16.00-20.00
• Rozmowy indywidualne, grupa wsparcia dla kobiet: piątek 17.00-19.00
• Pedagog ulicy: środa 16.00-18.00

Osoba pierwszego kontaktu, przygotowana do udzielania pomocy w rozwiązywaniu problemów alkoholowych.

Grupy wsparcia
Grupa AA „Maksymilian” – czwartek 18.00-20.00
Działanie Grupy ma za zadanie powstrzymać od picia osobę uzależnioną od alkoholu, za pomocą wzajemnych, osobistych doświadczeń członków Grupy. Ich doświadczenia i chęć zaprzestania picia jest siłą działania Grupy.

Grupa Al-Anon „Nadzieja” – czwartek 17.30-19.30
Funkcjonowanie Grupy opiera się w głównej mierze na rodzinach osób uzależnionych. Spotkania w Grupie pomagają zrozumieć specyfikę choroby alkoholowej i znaleźć drogę do życia z osobą uzależnioną.

MIEJSKA KOMISJA ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW ALKOHOLOWYCH W SANOKU

W skład Komisji wchodzą osoby posiadające co najmniej przeszkolenie w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych i problemu przemocy.

Zadaniem Komisji jest:
– prowadzenie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych oraz integracji społecznej osób uzależnionych od alkoholu i innych środków psychoaktywnych oraz działań związanych z przeciwdziałaniem przemocy,
– podejmowanie czynności zmierzających do orzeczenia o zastosowaniu wobec osoby uzależnionej od alkoholu obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego,
– opiniowanie wydawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz interwencją w przypadku naruszania przepisów w tym zakresie,
– kontrola punków sprzedaży napojów alkoholowych w zakresie zgodności z wydanym zezwoleniem na sprzedaż napojów alkoholowych,
– współpraca z Pełnomocnikiem ds. Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

Dyżury Komisji
Dyżury Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych odbywają się w Punkcie Informacyjno-Konsultacyjnym ds. Problemów Alkoholowych, ul. Jana III Sobieskiego I, p. 103, w poniedziałek od 16.00 do 18.00
tel.: 13 46 417 44
e-mail: sanokmkrpa@gmail.com

Pomoc dla osób bezdomnych i ubogich

Opublikowano: 15 01 2017

PLACÓWKI GDZIE OSOBY BEZDOMNE MOGĄ UZYSKAĆ POMOC
NA TERENIE POWIATU SANOCKIEGO

Dom Inwalidy Bezdomnego Schronisko dla mężczyzn
38-500 Sanok
ul. Przemyska 24
tel. 13 46 42 895

Kierownik
Pan Bogdan Ślusarz
tel. 13 46 42 895

Towarzystwo Pomocy im. Św. Brata Alberta Koło w Sanoku
Miejsc noclegowych stałych
80 maksymalne zwiększenie do 100 osób

Jadłodajnia
38-500 Sanok
ul. Sienkiewicza
tel. 13 46 42 865

Towarzystwo pomocy im. Św. Brata Alberta Koło w Sanoku
Gorące posiłki o poniedziałku do piątku w godz. 7-15, w soboty 7-14 dla około 200 osób
________________________________________

Jadłodajnia
38-500 Sanok
ul. Franciszkańska 7
Klasztor Ojców Franciszkanów
tel. 13 46 32 352
Gorące posiłki dla najbardziej potrzebujących codziennie godz. 13-14
________________________________________

Placówka udzielająca pomocy rzeczowej i finansowej
38-500 Sanok
ul. Sobieskiego 16
tel. 13 46 32 343
Komitet Pomocy Społecznej Zarząd Rejonowy
Obuwie, środki czystości, odzież, od poniedziałku do piątku w godz. 11-13, żywność od godz. 9-14
________________________________________

Placówka udzielająca pomocy rzeczowej i finansowej
Komitet Pomocy Społecznej Zarząd Rejonowy
Obuwie, środki czystości, odzież, od poniedziałku do piątku w godz. 11-13,
żywność od godz. 9-14
________________________________________

Placówka udzielająca pomocy rzeczowej i finansowej
38-500 Sanok
ul. Daszyńskiego 17
tel. 13 46 45 575
Polski Czerwony Krzyż Zarząd
Obuwie, środki czystości, odzież. W każdy I czwartek miesiąca od 10-14
________________________________________

Placówka udzielająca pomocy rzeczowej i finansowej
38-500 Sanok
ul. Kościuszki 22
tel. 13 46 45 745
„Dar Serca” Towarzystwo pomocy im. Św. Brata Alberta Koło w Sanoku
Obuwie, środki czystości, odzież, sprzęt, AGD, meble, możliwość skorzystania z prysznica
________________________________________

Leki 75+ bezpłatne insuliny dla diabetyków

Opublikowano: 10 01 2017

Od 1 stycznia 2017 r. seniorzy po 75 r.ż. mogą odbierać w aptekach bezpłatne leki ze zmodyfikowanej listy dla Seniorów „S”. Na zmianach najbardziej zyskali chorzy na cukrzycę, którzy mają dostęp do wszystkich insulin.

Lista leków 75+ po zmianach liczy 1167 produktów, jest więc „bogatsza” o 38 nowych pozycji. Eksperci zaznaczają jednak, że wykaz nadal musi być modyfikowany.

Od 1 stycznia 2017 roku Ministerstwo Zdrowia uzupełniło wykaz o kolejne rodzaje insulin, na których brak narzekali pacjenci i lekarze. Wcześniej chorzy po 75 r.ż. mogli otrzymać bezpłatnie jedynie długodziałające produkty; obecnie nie płacą również za te o krótkim działaniu – insuliny ludzkie i analogi insulin ludzkich. Również na liście leków refundowanych 1 stycznia pojawił się bardzo nowoczesny, wolnodziałający analog insuliny ludzkiej. To preparat o nazwie Toujeo, który daje pacjentom nadzieję na lepsze wyrównanie cukrzycy, bez groźby hipoglikemii.

Oprócz insulin, na senioralny wykaz po raz pierwszy trafił także proszek do inhalacji stosowany u pacjentów cierpiących na przewlekłą, obturacyjną chorobę płuc (POChP); preparat nosi nazwę Incruse.

Ponadto do wykazu dodano leki zawierające substancję czynną pramipexolum do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z objawami idiopatycznej choroby Parkinsona.

Bezpłatne przestały być też niesterydowe leki przeciwzapalne, mające w składzie naproksen, które stosuje się m.in. w leczeniu bólu reumatycznego.

Środowisko diabetologów jest zadowolone, ale…
Zmiany w wykazie „S” dotyczące insulin zdecydowanie chwali prof. Grzegorz Dzida. Podkreśla, że cukrzyca w swoim naturalnym przebiegu prowadzi do momentu, w którym jedynym skutecznym środkiem mogącym obniżyć poziom cukru jest insulina.

Częstość cukrzycy wzrasta wraz z wiekiem. Po 65 r.ż. chorobowość z jej powodu wynosi aż 20 proc. Dlatego pojawienie się na liście senioralnej wszystkich insulin środowisko diabetologiczne przyjęło z dużym zadowoleniem.

Do tej pory analogowe insuliny krótkodziałające i ich mieszanki były na liście ryczałtowej, ale dopłata do nich wynosiła 40-50 zł za opakowanie. Dla starszych ludzi była to często kwota zaporowa. Dlatego seniorzy nie chcieli kupować tego typu insulin, mimo że są one wygodniejsze w stosowaniu i wiążą się z mniejszym ryzykiem niedocukrzeń.

Dopalacze. Gdzie szukać pomocy? Najważniejsze numery telefonów.

Opublikowano: 05 01 2017

W 2016 roku w Polsce odnotowano wiele przypadków zatrucia narkotykami, tzw. dopalaczami. Do szpitali trafiły osoby z ostrym zatruciem organizmu. Apelujemy i ostrzegamy, aby nie kupować i nie zażywać takich substancji. Producenci
i sprzedawcy dopalaczy kierują się przede wszystkim zyskiem, za nic mając ludzkie życie. Sprzedając dopalacze – sprzedają śmierć!

Masz wątpliwości czy Twoje dziecko zażywa dopalacze? Chcesz dowiedzieć się więcej na temat możliwości leczenia? Wiesz wszystko o negatywnych skutkach tych niebezpiecznych substancji? Masz informacje o miejscach, w których handluje się zakazanymi środkami? Jesteś uzależniony?

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przygotowało listę numerów telefonów, pod którymi można szukać pomocy. Lista zostanie także przekazana do wszystkich resortów, urzędów wojewódzkich oraz powiatów.

800 060 800 – Bezpłatna, całodobowa infolinia Głównego Inspektora Sanitarnego. Pod tym numerem telefonu możemy uzyskać informacje na temat negatywnych skutków zażywania dopalaczy oraz o możliwościach leczenia. Infolinia jest także przeznaczona dla rodziców, którzy mają wątpliwości czy ich dzieci zażywają dopalacze. Na infolinię GIS można przekazywać także informacje, które mogą ułatwić służbom dotarcie do osób handlujących tymi nielegalnymi substancjami.

116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży. Służy on młodzieży i dzieciom potrzebującym wsparcia, opieki i ochrony. Zapewnia dzwoniącym możliwość wyrażania trosk, rozmawiania o sprawach dla nich ważnych oraz kontaktu w trudnych sytuacjach. Telefon prowadzi Fundacja Dzieci Niczyje. Linia jest dostępna codziennie w godzinach 12:00 – 20:00, pomoc online dostępna na www.116111.pl/napisz. Tylko w 2014 roku specjaliści przeprowadzili 3205 rozmów dotyczących dopalaczy.

800 100 100 – Telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawach bezpieczeństwa dzieci. To bezpłatna i anonimowa pomoc telefoniczna i online dla rodziców i nauczycieli, którzy potrzebują wsparcia i informacji w zakresie przeciwdziałania i pomocy dzieciom przeżywającym kłopoty i trudności wynikające z problemów i zachowań ryzykownych takich jak: agresja i przemoc w szkole, cyberprzemoc i zagrożenia związane z nowymi technologiami, wykorzystywanie seksualne, kontakt z substancjami psychoaktywnymi, uzależnienia, depresja, myśli samobójcze, zaburzenia odżywiania. Telefon prowadzi Fundacja Dzieci Niczyje. Linia dostępna od poniedziałku do piątku w godzinach 12:00 – 18:00, pomoc online dostępna pod adresem pomoc@800100100.pl. W 2014 roku 61 rozmów dotyczyło problemów z dopalaczami.

800 12 12 12 – Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka. Osoby poszukujące pomocy oraz informacji na temat dopalaczy mogą korzystać także z telefonu zaufania Rzecznika Praw Dziecka. Numer przeznaczony jest zarówno dla dzieci, jak i dorosłych, którzy chcą zgłosić problemy dzieci. Telefon jest czynny od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.15 do 20.00. Po godzinie 20.00 oraz w dni wolne od pracy, każdy może przedstawić problem i zostawić numer kontaktowy. Pracownik telefonu zaufania oddzwoni następnego dnia.

112 – Jednolity numer alarmowy obowiązujący na terenie całej Unii Europejskiej.

Rehabilitacja w domu pacjenta też jest możliwa

Opublikowano: 21 12 2016

W jakich przypadkach i komu należy się rehabilitacja domowa?

Uraz po wypadku, przewlekła, postępująca choroba, utrata sprawności związana z podeszłym wiekiem, bóle kręgosłupa – to tylko wybrane kłopoty ze zdrowiem, które mogą wiązać się z koniecznością podjęcia rehabilitacji.

Zabiegi i ćwiczenia w ramach ubezpieczenia

Osoby ubezpieczone mają prawo do opieki specjalistów fizjoterapii i rehabilitacji oraz zabiegów na fundusz, które mają pomóc w odzyskaniu sprawności, bądź mają zahamować chorobę.

Warto wiedzieć, że z rehabilitacji lub fizjoterapii można korzystać na różnych zasadach i w różnych miejscach.

Świadczenia te realizowane są zarówno w warunkach ambulatoryjnych, czyli np.
w gabinetach fizjoterapii, oddziałach szpitalnych rehabilitacji, w domu pacjenta, w ośrodku lub oddziale dziennym.

Ta forma usprawniania przeznaczona jest dla pacjentów, którzy ze względu na brak możliwości samodzielnego poruszania się nie mogą dotrzeć do gabinetu, czy na oddział, a wymagają rehabilitacji leczniczej.

Do tej grupy zalicza się między innymi:
 osoby z ogniskowymi uszkodzeniami mózgu, np. po zatorach, udarach krwotocznych,
 osoby po urazach (do 12 miesięcy od dnia powstania uszkodzenia),
 pacjentów z uszkodzonym rdzeniem kręgowym (także w okresie 12 miesięcy od powstania uszkodzenia).

Kto wystawia skierowanie?

Prawo do rehabilitacji w domu mają także pacjenci cierpiący na choroby postępujące, np.:
 miopatie,
 chorobę Parkinsona,
 z guzami mózgu,
 reumatoidalne zapalenie stawów (RZS).

Osoby po urazach nóg lub zabiegach wymiany stawu kolanowego lub biodrowego mogą być rehabilitowane w domu w okresie do 6 miesięcy od dnia powstania urazu lub operacji.

Skierowanie może wystawić lekarz rodzinny lub specjalista w dziedzinie:
 rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabilitacji ogólnej,
 medycyny fizykalnej i balneoklimatologii,
 reumatologii,
 neurologii,
 neurochirurgii,
 chirurgii, chirurgii ortopedycznej.

Co jednak ważne, lekarz ten musi mieć umowę z NFZ.

Gdy pacjent ma już skierowanie, powinien skontaktować się ze świadczeniodawcą, który ma umowę z NFZ w zakresie fizjoterapii domowej. Następnie ustala się termin rozpoczęcia zabiegów w domu pacjenta.

Maksymalnie można skorzystać z pięciu zabiegów dziennie.

Czas rehabilitacji w warunkach domowych wynosi do 80 dni zabiegowych w roku kalendarzowym, z możliwością przedłużenia po uzyskaniu zgody dyrekcji oddziału NFZ. O zgodę dla danego pacjenta występuje podmiot leczniczy, który realizuje rehabilitację.

Lekarz może przyjechać do pacjenta. Warto wiedzieć, że w ramach świadczeń udzielanych w domu pacjenta znajduje się także porada lekarska. Osoby, które nie mogą dotrzeć do gabinetu ambulatoryjnego mogą otrzymać takie świadczenie
w trybie środowiskowym.

Skierowanie do poradni lekarskiej rehabilitacyjnej może wystawić każdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego.

Taka porada udzielana jest zarówno dorosłym, jak i dzieciom. Porada obejmuje wybrane procedury medyczne, określone
w rozporządzeniu ministra zdrowia o świadczeniach gwarantowanych niezbędne w diagnostyce i leczeniu chorób narządu ruchu.

5 zdrowotnych zalet spaceru

Opublikowano: 21 12 2016

Szukasz formy aktywności fizycznej, która nie wymaga kondycji fizycznej sportowca, specjalistycznego sprzętu, obecności trenera i niekończących się wypraw do fitness klubu? Zacznij spacerować! Poprawisz nastrój, kondycję, dotlenisz organizm, zyskasz dodatkową energię, zrzucisz zbędne kilogramy, a przede wszystkim zadbasz o zdrowie!

O tym, że ruch pozytywnie wpływa na nasze zdrowie, nie trzeba chyba nikogo przekonywać. I choć nie każdy z nas ma predyspozycje i chęci, by intensywnie uprawiać sport, spacer to forma ruchu, która powinna odpowiadać każdemu. Zalecana wszystkim, ze szczególnym wskazaniem na osoby, które miały dłuższą przerwę w aktywności fizycznej, np. przez poważne kontuzje, choroby czy wypadki. Wówczas warto zacząć spacerować. Spacer pozwoli na stopniowy powrót do aktywności ruchowej.

Chodzenie jest dla człowieka najlepszym lekarstwem! Potwierdzają ten fakt liczne badania naukowe. Zalety spacerów są nie do przecenienia dla naszego zdrowia, sylwetki i dobrego samopoczucia. Co więcej, to rodzaj aktywności fizycznej, którą zaakceptują najbardziej oporni, leniwi i niewysportowani.

1. Spacerowiczom nie grożą kontuzje
Spacer to łagodna, niewymagająca forma ruchu. Tempo i intensywność spaceru regulujemy samodzielnie, dostosowując go do własnych potrzeb. Nie obowiązują nas żadne plany treningowe, nie musimy z nikim rywalizować, nikt nam niczego nie narzuca. Słuchając własnego ciała, dostosowujemy regularność i rytm spacerów do własnych potrzeb oraz harmonogramu tygodnia. Aby jednak w pełni czerpać ze zdrowotnego dobrodziejstwa spacerów, warto zaplanować sobie co najmniej godzinny spacer trzy razy w tygodniu. Pora i trasa nie mają znaczenia. Równie dobrze może to być weekendowa wycieczka do lasu, jak i codzienna droga do pracy. Ważna jest systematyczność. Stopniowo, gdy chodzenie przestanie nam wystarczać, możemy zacząć maszerować, a kto wie, być może kolejnym etapem będzie jogging.

2. Spacerowanie zapobiega chorobom cywilizacyjnym
Regularne spacerowanie to doskonały sposób na zachowanie zdrowia. Lekarze są zgodni, że systematyczny ruch na świeżym powietrzu to jeden z czynników profilaktycznych jeśli chodzi o tzw. choroby cywilizacyjne. Wprowadzając spacery do swojego harmonogramu tygodnia, zyskamy sprawniejszy układ krążeniowo-naczyniowy, obniżymy poziom cholesterolu, zmniejszymy ryzyko zachorowania na cukrzycę, nowotwory, osteoporozę, a także wzmocnimy stawy, mięśni i kości.

3. Pomoże zrzucić zbędne kilogramy i zadbać o sylwetkę
Spacer zalecany jest osobom otyłym i z nadwagą, które w łagodny sposób chcą zrzucić zbędne kilogramy. Spacerowanie nie tylko zaktywizuje do pracy 95% wszystkich mięśni, dzięki czemu zyskamy lepszą kondycję, lecz stopniowo będziemy również spalać tkankę tłuszczową z wszystkich partii ciała. Podczas godziny spaceru, w zależności od jego tempa, jesteśmy w stanie spalić około 200-300 kalorii, nie męcząc się przy tym i nie ryzykując nieprzyjemnych zakwasów następnego dnia.

4. Wspomaga leczenie popularnych dolegliwości
Komu z nas nie zdarza się bezsenność, bóle głowy, obniżona odporność organizmu, niestrawność czy stresowe sytuacje? Okazuje się, że zarówno na te, jak i na szereg innych dolegliwości, spacer może być doskonałym, darmowym i jakże przyjemnych lekarstwem. Ruch na świeżym powietrzu pozwoli dotlenić organizm, przyspieszy metabolizm oraz pozbywanie się toksyn z organizmu, wzmocni odporność, a także będzie doskonałym relaksem. Zyska na tym również nasza pamięć
i koncentracja, bowiem dotleniony mózg będzie pracował sprawniej i wydajniej.

5. Spacer to doskonały relaks!
O tym, że spacer na świeżym powietrzu to rewelacyjna forma spędzenia dnia wolnego, wie każdy z nas. Podczas spaceru mamy czas na przemyślenia, pozbycie się codziennych trosk oraz nabranie dystansu do problemów. Godzina spaceru będzie idealnym sposobem na odreagowanie stresu po ciężkim dniu.

Udowodniono również, że podczas spaceru spada poziom hormonu stresu, natomiast wydzielają się hormony odpowiedzialne za dobre samopoczucie. Dzięki regularnym spacerom będziemy nie tylko zdrowsi, ale również zyskamy nową energię, witalność i chęci do życia. Spacerujmy zatem, bo warto!


Korzystając z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia składam Państwu najserdeczniejsze życzenia!

Niech w święta w Waszych domach zagości mądrość i zgoda, uśmiech i dostatek.
Niech przez cały rok nie braknie miłości! Przesyłam uściski i biały opłatek.

Zaproszenie do Klubu Seniora warsztaty „Aktywny i szczęśliwy senior”

Opublikowano: 28 11 2016

Szkolenia dla seniorów w stacji Sanok Miasto. Spotkania są otwarte, może wziąć z nich udział każdy chętny.

TERMINY SZKOLEŃ:
WTORKI – godz. 17.00
PIĄTKI – godz. 18.00
SOBOTY – godz. 10.30

Warsztaty „Aktywny i szczęśliwy senior” finansowane są z rządowych pieniędzy. Stowarzyszenie Pomoc Rodzinie im. św. ks. Gorazdowskiego wygrało ministerialny konkurs i otrzymało dotację w wysokości 50 tysięcy złotych z Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej na zorganizowanie półrocznego cyklu szkoleń skierowanych do osób powyżej 60 roku życia, które są nieaktywne zawodowo, na emeryturach, zasiłkach przedemerytalnych, nigdy nie pracowały albo utraciły pracę.

Do Stowarzyszenia może zgłosić się każdy mieszkaniec Sanoka w wieku 60+. Można zdecydować się tylko na jeden typ szkoleń, albo wybrać więcej, które nas interesują.

Zgłoszenia chętnych do udziału w programie w Klubie seniora Niezapominajka ul. Grunwaldzka 17 w Sanoku (dawna stacja PKP Sanok Miasto). Na miejscu więcej informacji o rekrutacji i możliwości udziału w szkoleniach.

Warto dodać, że do programu można dołączyć w każdej chwili. Organizatorzy zapraszają wszystkich chętnych.

Zakres badań od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej

Opublikowano: 22 11 2016

Na jakie badania może skierować lekarz POZ?

Zakres badań, na które – zgodnie z rozporządzeniem ministra zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych
z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej – może skierować pacjenta lekarz podstawowej opieki zdrowotnej
od 1 stycznia 2015 roku.

1. Badania hematologiczne:
1) morfologia krwi obwodowej z płytkami krwi;
2) morfologia krwi obwodowej z wzorem odsetkowym i płytkami krwi;
3) retikulocyty;
4) odczyn opadania krwinek czerwonych (OB).

2. Badania biochemiczne i immunochemiczne:
1) sód;
2) potas;
3) wapń zjonizowany;
4) żelazo;
5) żelazo – całkowita zdolność wiązania (TIBC);
6) stężenie transferyny;
7) stężenie hemoglobiny glikowanej (HbA1c);
8) mocznik;
9) kreatynina;
10) glukoza;
11) test obciążenia glukozą;
12) białko całkowite;
13) proteinogram;
14) albumina;
15) białko C-reaktywne (CRP);
16) kwas moczowy;
17) cholesterol całkowity;
18) cholesterol-HDL;
19) cholesterol-LDL;
20) triglicerydy (TG);
21) bilirubina całkowita;
22) bilirubina bezpośrednia;
23) fosfataza alkaliczna (ALP);
24) aminotransferaza asparaginianowa (AST);
25) aminotransferaza alaninowa (ALT);
26) gammaglutamylotranspeptydaza (GGTP);
27) amylaza;
28) kinaza kreatynowa (CK);
29) fosfataza kwaśna całkowita (ACP);
30) czynnik reumatoidalny (RF);
31) miano antystreptolizyn O (ASO);
32) hormon tyreotropowy (TSH);
33) antygen HBs-AgHBs;
34) VDRL;
35) FT3;
36) FT4;
37) PSA – Antygen swoisty dla stercza całkowity.

3. Badania moczu:
1) ogólne badanie moczu z oceną właściwości fizycznych, chemicznych oraz oceną mikroskopową osadu;
2) ilościowe oznaczanie białka;
3) ilościowe oznaczanie glukozy;
4) ilościowe oznaczanie wapnia;
5) ilościowe oznaczanie amylazy.

4. Badania kału:
1) badanie ogólne;
2) pasożyty;
3) krew utajona – metodą immunochemiczną.

5. Badania układu krzepnięcia:
1) wskaźnik protrombinowy (INR);
2) czas kaolinowo-kefalinowy (APTT);
3) fibrynogen.

6. Badania mikrobiologiczne:
1) posiew moczu z antybiogramem;
2) posiew wymazu z gardła z antybiogramem;
3) posiew kału w kierunku pałeczek Salmonella i Shigella.

7. Badanie elektrokardiograficzne (EKG) w spoczynku.

8. Diagnostyka ultrasonograficzna:
1) 88.713 USG tarczycy i przytarczyc;
2) 88.717 USG ślinianek;
3) 88.752 USG nerek, moczowodów, pęcherza moczowego;
4) 88.761 USG brzucha i przestrzeni zaotrzewnowej, w tym wstępnej oceny gruczołu krokowego
5) obwodowych węzłów chłonnych (88.790 USG węzłów chłonnych).

10. Spirometria.

11. Zdjęcia radiologiczne:
1) zdjęcie klatki piersiowej w projekcji AP i bocznej;
2) zdjęcia kostne – w przypadku kręgosłupa; kończyn i miednicy w projekcji AP i bocznej;
3) zdjęcie czaszki;
4) zdjęcie zatok;
5) zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej.

12. Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej może wystawiać skierowanie na badania endoskopowe:
1) gastroskopia;
2) kolonoskopia.

Profilaktyka udarów mózgu

Opublikowano: 06 11 2016

Przyczyną udaru mózgu jest uszkodzenie lub zablokowanie naczynia krwionośnego doprowadzającego tlen i substancje odżywcze do mózgu. W efekcie odcięcia części mózgu od dopływu tlenu i związków odżywczych dochodzi do jego obumierania. Aby zapobiec udarom mózgu należy poprzez nasze świadome działanie doprowadzić do obniżenia jego ryzyka.

W tym celu należy zmodyfikować swój styl życia:
 unikać nadwagi,
 regularnie ćwiczyć fizyczne,
 zdrowo się odżywiać (spożywać głównie warzywa, owoce, ryby oraz pić soki i wodę mineralną,
 należy także leczyć cukrzycę, nadciśnienie oraz
 stosować leki przeciwkrzepliwe np. w migotaniu przedsionków.

Modyfikacja czynników ryzyka wpływa nie tylko na zmniejszenie zagrożenia udarem, ale również może łagodzić jego przebieg i konsekwencje.

Organizacje, które wspierają pacjentów po udarach mózgu oraz ich rodziny realizują ogólnopolski program edukacyjny pt. „Udarom można zapobiegać!”. Jego celem jest szerzenie w społeczeństwie wiedzy na temat objawów udaru mózgu, a także przekonywanie, że niewielkie zmiany stylu życia, a w razie potrzeby odpowiednie leczenie istniejących chorób, mogą znacząco ograniczyć ryzyko wystąpienia udaru.

Za 90 proc. ryzyka udaru mózgu odpowiada 10 czynników, które możemy modyfikować.

Są to: występowanie nadciśnienia tętniczego, palenie papierosów, wyższy stosunek obwodu talii do obwodu bioder (WHR), niezdrowa dieta, brak regularnej aktywności fizycznej, występowanie cukrzycy, spożywanie alkoholu w nadmiarze lub upijanie się, stres psychospołeczny oraz depresja, choroby serca i stosunek „złego” i „dobrego” cholesterolu.

Udar mózgu najczęściej jest następstwem chorób układu sercowo-naczyniowego. Nadciśnienie tętnicze czy migotanie przedsionków to jedne z najważniejszych czynników ryzyka wystąpienia udaru.

Przebieg udaru w wyniku migotania przedsionków jest znacznie cięższy niż z powodu innych przyczyn i charakteryzuje się wyższym stopniem niepełnosprawności oraz większą śmiertelnością (u co trzeciej osoby dochodzi do zgonu w ciągu roku od jego wystąpienia).

Wczesna diagnostyka migotania przedsionków polega na:
 pomiarze pulsu (tętna), zaleca zwłaszcza u osób powyżej 65-tym roku życia,
 w przypadku arytmii tj. wyczucia niemiarowej, nieregularnej pracy serca należy zgłosić się do lekarza, który powinien uruchomić procedurę diagnostyczną w kierunku migotania przedsionków.

Modyfikacja stylu życia, rozpoznanie, a następnie leczenie i monitorowanie chorób, które zwiększają jego ryzyko – to kluczowe kwestie w przypadku zapobiegania udarowi. Jeżeli zaś do udaru dojdzie, w redukcji powikłań choroby znaczącą rolę odgrywa także kompleksowa, jak najszybciej podjęta rehabilitacja.

Aby móc się przed nim chronić musimy znać czynniki ryzyka, mieć wiedzę na temat profilaktyki i szybko wezwać pogotowie w razie wystąpienia jego objawów. Bardzo istotna jest profilaktyka wtórna, gdyż u 6-12 proc. chorych dochodzi do kolejnego udaru w ciągu roku, a u 40-50 proc. – w ciągu pięciu lat.

Objawy udaru:
 asymetria twarzy, np. opadnięcie kącika ust,
 niedowład lub porażenie (zazwyczaj jednostronne) kończyn górnych lub dolnych,
 zaburzenia mowy,
 zaburzenia widzenia,
 zaburzenia równowagi,
 zawroty głowy.

Udar mózgu zajmuje trzecie miejsce wśród przyczyn zgonów i jest głównym powodem niepełnosprawności u ludzi po 40 roku życia. W Polsce co roku udar mózgu występuje u 70 tys. osób, a 30 tys. umiera z jego powodu.

Warto więc zadbać o swoje zdrowie i swoich najbliższych!

Tromboliza – skuteczną metodą na leczenie udaru niedokrwiennego mózgu

Opublikowano: 05 11 2016

Leczenie trombolityczne jest obecnie jedyną metodą, o udowodnionej skuteczności, w terapii ostrego udaru niedokrwiennego mózgu.

Stosowane jest w celu rozpuszczenia skrzepliny zamykającej światło naczynia, którego niedrożność może spowodować zagrożenie życia lub prowadzić do inwalidztwa. Może być dla chorego szansą pełnego powrotu do zdrowia włącznie
z ustąpieniem deficytów neurologicznych.

W udarze niedokrwiennym mózgu, spośród wszystkich leków trombolitycznych podawanych dożylnie, stosuje się jedynie rekombinowany tkankowy aktywator plazmingenu (rt-PA).

Czas w którym można podać lek to 4,5 godziny od początku wystąpienia objawów udaru mózgu. W ten sposób leczonych jest ok.5 % pacjentów. Chory otrzymuje preparat alteplaza w postaci wlewu dożylnego. 10% leku podawana jest w tzw. bolusie czyli w ciągu 1-2 minut a pozostałe 90% w ciągu godziny.

Wymagane jest stałe monitorowanie i obserwacja chorego w warunkach sali udarowej w czasie podawania leku i w okresie bezpośrednio po jego zastosowaniu co pozwala na wdrożenie odpowiedniego leczenia w razie wystąpienia powikłań.

Najgroźniejszym powikłaniem leczenia trombolitycznego udaru mózgu jest objawowy krwotok śródmózgowy, który stwarza ryzyko niekorzystnego lub zakończonego zgonem przebiegu choroby (częstość występowania
w różnych badaniach 2-8%).

Inne objawy niepożądane to krwotok wewnątrzczaszkowy bezobjawowy (3%), krwotok zewnątrzczaszkowy (w miejscu wkłucia dożylnego, dotętniczego, z przewodu pokarmowego, układu moczowego).

Dlatego decyzja o zastosowaniu leku trombolitycznego powinna być podjęta przez doświadczonego neurologa tak, by korzyści wynikające z jego zastosowania były istotnie wyższe niż ryzyko takiego leczenia.

Często elementem decydujacym o możliwości zastosowania leczenia trombolitycznego u danego pacjenta, jest wiedza o prawidłowym postępowaniu zaraz po wystąpieniu objawów sugerujacych udar. Przede wszystkim pacjent musi dotrzeć do szpitala (oddziału udarowego) jak najwcześniej od wystąpienia pierwszych objawów udaru.

Podanie leku trombolitycznego jest możliwe tylko w czasie do 4,5 godziny od początku udaru. W tym czasie pacjent musi dojechać do szpitala, mieć wykonany cały szereg badań diagnostycznych (tomografia komputerowa głowy, badania laboratoryjne itd.), przejść całe postępowanie kwalifikacyjne. W doświadczonym ośrodku kwalifikacja w izbie przyjęć zajmuje 30-40 minut.

Bardzo ważne jest ustalenie rzeczywistej godziny początku objawów.
Nie można powiedzieć „mniej więcej”. Osoba, która obudziła się nad ranem z objawami udaru nie jest w stanie ustalić początku. W takiej sytuacji jest dyskwalifikowana z leczenia, gdyż pomyłka może przyczynić się do powikłań stanowiących zagrożenie życia i przyczynić się do niepowodzenia leczenia.

Istnieje wiele kryteriów, które wykluczają zastosowanie leczenia trombolitycznego niezależnie od zmieszczenia się
w oknie czasowym. Kwalifikujący lekarz musi zapoznać się z całą historią chorób pacjenta, sposobami leczenia, aktualnie przyjmowanymi lekami dlatego tak ważne jest zabranie ze sobą pełnej dokumentacji medycznej.

Gdy chory nie jest w stanie rzeczowo odpowiadać na pytania lekarza z pomocą może przyjść rodzina, dlatego nie wolno czekać w domu na informacje ze szpitala tylko natychmiast jechać za chorym!

W ostrym okresie udaru mózgu najważniejszy jest czas! Czas, aby zdążyć z pomocą!