Rodzaje opieki nad pacjentem

Opublikowano: 05 02 2017

Opieka długoterminowa
W ramach ubezpieczenia zdrowotnego w NFZ pacjenci mogą korzystać z następujących usług opieki długoterminowej:
• świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych
• świadczeń opieki paliatywno-hospicyjnej

Świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze przeznaczone są dla osób obłożnie i przewlekle chorych, które nie wymagają hospitalizacji, ale kontynuacji leczenia oraz profesjonalnej opieki i pielęgnacji.

Świadczenia w powyższym rodzaju realizowane są w:
warunkach stacjonarnych:
o zakład opieki długoterminowej (pielęgnacyjno-opiekuńczy lub opiekuńczo-leczniczy),
warunkach domowych:
• w zespołach długoterminowej opieki domowej dla pacjentów wentylowanych mechanicznie,
• w ramach pielęgniarskiej opieki długoterminowej.

Zadaniem stacjonarnych zakładów długoterminowej opieki zdrowotnej jest okresowe lub stałe objęcie całodobową pielęgnacją i kontynuacją leczenia osób przewlekle chorych oraz osób, które przebyły leczenie szpitalne, mają ukończony proces diagnozowania, leczenia operacyjnego lub intensywnego leczenia zachowawczego, nie wymagają już dalszej hospitalizacji, jednak ze względu na stan zdrowia i stopień niepełnosprawności oraz brak możliwości samodzielnego funkcjonowania w środowisku domowym są niezdolne do samoopieki oraz wymagają kontroli lekarskiej, profesjonalnej pielęgnacji i rehabilitacji oraz zapewnienia opieki pielęgniarskiej.

W zakładach stacjonarnych opieki długoterminowej mogą być również realizowane świadczenia na rzecz pacjentów
z niewydolnością oddechową, wymagających stosowania ciągłej terapii oddechowej przy pomocy respiratora, lecz niewymagających hospitalizacji w oddziałach intensywnej terapii (po spełnieniu przez zakład określonych przez NFZ wymogów).

Sposób i tryb kierowania osób do zakładów pielęgnacyjno–opiekuńczych i opiekuńczo-leczniczych oraz zasady ustalania odpłatności za pobyt w zakładach:
1. publicznych – określa rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 grudnia 1998r. w sprawie sposobu i trybu kierowania osób do zakładów opiekuńczo – leczniczych
i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz szczegółowych zasad odpłatności za pobyt w tych zakładach (Dz. U. Nr 166, poz. 1265)
2. niepublicznych – decyzję o przyjęciu do zakładu podejmuje dyrektor zakładu w porozumieniu z lekarzem zakładu.

Domowa opieka nad pacjentami wentylowanymi mechanicznie to kompleksowe świadczenie realizowane przez lekarza, pielęgniarkę i rehabilitanta nad obłożnie chorymi z niewydolnością oddechową, wymagającymi stosowania inwazyjnej (przy pomocy respiratora, przez rurkę tracheostomijną) bądź nieinwazyjnej (przez różnorodne ustniki, maski czy kaski) ciągłej lub okresowej terapii oddechowej.

Ten rodzaj opieki przeznaczony jest dla pacjentów niewymagających pobytu w zakładach opieki całodobowej, jednak wymagających stałego specjalistycznego nadzoru lekarza, profesjonalnej pielęgnacji i rehabilitacji. Pacjent musi wyrazić świadomą zgodę na ten rodzaj leczenia (w przypadku dzieci wymagana jest zgoda opiekunów prawnych).

Terapią oddechową przy pomocy respiratora, w warunkach domowych, mogą być objęci pacjenci:
• z udokumentowanym zakończonym leczeniem przyczynowym;
• w pełni zdiagnozowani (u których wykonano wszelkie niezbędne badania diagnostyczne, uzasadniające rozpoznanie i potwierdzające niemożność stosowania innej formy terapii niż wentylacja mechaniczna);
• mający zapewnione odpowiednie warunki domowe i przeszkoloną rodzinę (opiekunów prawnych) w zakresie obsługi aparatury medycznej i udzielania pierwszej pomocy, aby podczas terapii mogło być zapewnione bezpieczeństwo pacjenta;
• podstawą do objęcia opieką chorego wentylowanego mechanicznie w warunkach domowych jest skierowanie od lekarza prowadzącego pacjenta na oddziale szpitalnym.

Pielęgniarska opieka długoterminowa to opieka nad obłożnie i przewlekle chorymi przebywającymi
w domu. Pacjenci objęci tą opieką nie wymagają leczenia w warunkach stacjonarnych. Ze względu na istniejące problemy zdrowotne wymagają jednak systematycznej i intensywnej opieki pielęgniarskiej udzielanej w warunkach domowych
i realizowanej we współpracy z lekarzem POZ.

Do pielęgniarskiej opieki długoterminowej mogą być zakwalifikowani pacjenci przewlekle chorzy niezdolni do samodzielnej opieki i wymagający przynajmniej jednego z wymienionych świadczeń pielęgniarskich przez okres powyżej 2 tygodni:
• kroplowego wlewu dożylnego wynikającego ze stałego zlecenia lekarskiego związanego
z prowadzonym procesem leczenia,
• wykonywania opatrunków,
• karmienia przez zgłębnik lub przez przetokę,
• pielęgnacji przetoki,
• założenia i usunięcia cewnika jako stałe zlecenie lekarskie,
• płukania pęcherza moczowego,
• pielęgnacji w związku z założoną rurką tracheotomijną.

Podstawą objęcia chorego pielęgniarską opieką długoterminową jest:
• skierowanie wystawione przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego,
• kwalifikacja pielęgniarska do objęcia pielęgniarską opieką długoterminową,
• pisemna zgoda pacjenta (w przypadku dzieci zgoda opiekunów prawnych).

Opieka paliatywna/hospicyjna jest to całościowe postępowanie mające na celu poprawę jakości życia chorego i jego bliskich zmagających się z problemami związanymi z zagrażającą życiu, postępującą chorobą, poprzez zapobieganie i niesienie ulgi w cierpieniu przez wczesne ich wykrycie, całościową ocenę i leczenie uwzględniające uśmierzanie bólu, duszności i inne czynniki somatyczne oraz pomoc w rozwiązywaniu problemów psychosocjalnych
i duchowych wraz ze wsparciem dla rodziny chorego podczas choroby i w okresie żałoby. Szereg działań z zakresu opieki paliatywnej jest podejmowanych we wcześniejszym okresie choroby jeszcze w okresie leczenia mającego na celu przedłużenie życia.

Świadczenia w opiece paliatywno–hospicyjnej realizowane są w/przez:
• oddziałach medycyny paliatywnej,
• hospicjum stacjonarnym,
• hospicjum domowym,
• poradni medycyny paliatywnej.

Świadczenia w opiece paliatywno–hospicyjnej udzielane są w warunkach:
• stacjonarnych – oddział medycyny paliatywnej oraz hospicjum stacjonarne,
• domowych – hospicjum domowe,
• ambulatoryjnych – poradnia medycyny paliatywnej (opieka sprawowana jest wobec chorych, którzy mogą przybyć do poradni lub, ze względu na ograniczoną możliwość poruszania się, ale stabilny stan ogólny, wymagają wizyt domowych).

Świadczenia opieki paliatywnej i hospicyjnej to wszechstronna całościowa opieka nad pacjentami chorującymi na nieuleczalne, niepoddające się leczeniu przyczynowemu, postępujące choroby. Jest sprawowana zazwyczaj u kresu życia lub w fazie znacznego zaawansowania choroby. Obejmuje zwalczanie bólu i leczenie objawowe innych dolegliwości somatycznych, pielęgnację oraz wspieranie rodziny chorego.

Świadczenia zdrowotne w opiece paliatywnej udzielane są, w zależności od potrzeb, przez wielodyscyplinarny zespół osób przygotowanych do opieki nad chorym umierającym. W skład tego zespołu wchodzą: lekarze, pielęgniarki, fizjoterapeuci, psycholog, oraz duchowny.

W celu objęcia pacjenta opieką paliatywną konieczne jest:
• skierowanie lekarza ubezpieczenia zdrowotnego;
• zgoda pacjenta lub jego rodziny lub opiekuna na objęcie opieką paliatywną i hospicyjną wyrażona na piśmie;
w przypadku dzieci, przez rodziców/opiekunów prawnych, a po 16 roku życia także przez chore dziecko;
• wskazanie medyczne, w szczególności fakt występowania u chorego schorzenia nie rokującego nadziei na wyleczenie.

Oddział medycyny paliatywnej i hospicjum stacjonarne przeznaczone są przede wszystkim dla pacjentów w schyłkowym okresie życia, z trudnymi do kontroli objawami w przebiegu: przewlekłych, zagrażających życiu chorób układu mięśniowo – nerwowego, uszkodzenia mózgu, zapalenia trzustki, niepoddających się leczeniu odleżyn, oraz dla pacjentów z innymi schorzeniami bez nadziei na wyleczenie. Odział medycyny paliatywnej/ hospicjum stacjonarne nie może funkcjonować w ramach innego oddziału szpitalnego, musi być odrębną komórką organizacyjną zakładu opieki zdrowotnej.

Poradnia medycyny paliatywnej sprawuje opiekę wobec chorych, którzy mogą przybyć do poradni lub – ze względu na ograniczoną możliwość poruszania się, ale stabilny stan ogólny – wymagają wizyt domowych, jednak nie częściej niż
2 razy w tygodniu.

W ramach poradni medycyny paliatywnej udzielane są:
• porady lekarskie, psychologiczne,
• porady lekarsko-pielęgniarskie w domu chorego,
• konsultacje lekarskie, w tym również chorych, którzy nie zostali zakwalifikowani do hospicjum domowego,
• wsparcie rodzinie chorego.

W hospicjum domowym ciągłą, wielodyscyplinarną, całościową opieką obejmuje się chorych z zaawansowanymi, nie poddającymi się leczeniu przyczynowemu, postępującymi, zagrażającymi życiu chorobami przewlekłymi o złym rokowaniu.

Pacjentom objętym pomocą hospicjum domowego przysługują co najmniej dwie wizyty lekarskie w miesiącu, natomiast wizyty pielęgniarskie – w zależności od potrzeb, lecz nie mniej niż 2 razy w tygodniu. Wizyty innych członków zespołu hospicjum domowego (psychologa, fizjoterapeuty) ustalane są przez lekarza sprawującego opiekę indywidualnie,
w zależności od potrzeb pacjenta.

Światowy Dzień Walki z Rakiem – 4 luty

Opublikowano: 04 02 2017

Światowym Dzień Walki z Rakiem obchodzony jest co roku w dniu 4 lutego po to, aby zwrócić szczególną uwagę na to, jak ważna w zapobieganiu chorobom nowotworowym jest profilaktyka.

Wykonywanie badań profilaktycznych jest bowiem najskuteczniejszym sposobem na wczesne wykrycie raka. Dzięki temu pacjenci mają szanse na wyleczenie. Skuteczne leczenie zależy przede wszystkim od tego, jak wcześnie uda się wykryć nowotwór złośliwy i rozpocząć leczenie. W dzisiejszych czasach głównym powodem dużej liczby chorych, którzy umierają na raka, jest zbyt późne wykrycie.

Dlatego apeluję do Państwa o wykonywanie badań profilaktycznych.
Nie lekceważmy nawet najbardziej subiektywnych objawów pogorszenia stanu zdrowia i konsultujmy to z lekarzem!

Szczególnie zachęcam Panie, aby zapoznawały się z informacjami na temat profilaktyki nowotworów i możliwości skorzystania z bezpłatnych badań profilaktycznych w ramach Programu profilaktyki raka piersi oraz Programu profilaktyki raka szyjki macicy.
Natomiast Panów zachęcam do zapoznania się z informacjami na temat Programu profilaktyki gruczołu krokowego.

Kobiety
po 18. roku życia
– naucz się samobadania piersi – rób to raz w miesiącu po zakończeniu miesiączki,
– raz w roku odwiedzaj ginekologa, podczas wizyty poproś o wykonanie cytologii, która pozwala rozpoznać większość stanów przedrakowych
po 30. roku życia
– raz w roku wykonuj cytologię i rutynowe badanie ginekologiczne,
– po miesiączce samodzielne badanie piersi,
– raz w roku USG oraz a w razie potrzeby – mammografię (dotyczy to zwłaszcza tych pań, których matki, babki lub siostry chorowały na nowotwór piersi),
– dobry wynik mammografii nie powinien całkowicie uspokajać, gdyż nie wszystkie zmiany nowotworowe są widoczne na prześwietleniu piersi, dlatego z wynikiem należy się zgłosić do lekarza.
po 40. roku życia
– jeśli nie masz obciążeń genetycznych, raz w roku lub co dwa lata zgłaszaj się na mammografię i USG piersi,
– co miesiąc, po menstruacji, badaj piersi (panie z dziedzicznym bagażem USG piersi robią co pół roku i raz w roku mammografię);
– raz w roku zrób cytologię,
– jeśli jesteś dziedzicznie obciążona rakiem szyjki macicy, musisz regularnie (raz w roku) robić też USG narządów rodnych, by uchronić się przed rakiem jajnika i trzonu macicy, na które ta grupa wiekowa jest szczególnie narażona
(rak jajnika rozwija się nie dając żadnych objawów),
– niekiedy, aby uchronić kobietę przed rakiem, w okresie menopauzalnym proponuje się chirurgiczne usunięcie jajników i hormonalną terapię zastępczą,
– raz do roku dobrze zrobić RTG klatki piersiowej.
po 50 roku życia
– co miesiąc sama badasz piersi,
– raz w roku robisz mammografię, USG piersi, badanie ginekologiczne i cytologię oraz kolonoskopię, czyli badanie jelita grubego (badanie można wykonać bezpłatnie w ośrodkach onkologicznych),
po 60. roku życia
– pamiętaj o comiesięcznym badaniu piersi,
– raz w roku odwiedź ginekologa, zrób cytologię, mammografię oraz USG piersi

Mężczyźni
po 18. roku życia
– ze względu na zagrożenie nowotworem jąder, powinieneś co jakiś czas badać sobie jądra, oglądać je, a po zaobserwowaniu najdrobniejszych zmian, niezwłocznie udać się do lekarza
po 30. roku życia
– co pół roku sam badaj jądra
po 40. roku życia
– kontroluj jądra, raz w roku zrób RTG klatki piersiowej, zwłaszcza jeśli palisz papierosy,
– zbadaj prostatę co dwa lata (w razie dolegliwości częściej),
po 50. roku życia
– co dwa lata (w razie dolegliwości częściej) rób badanie prostaty per rectum, aby sprawdzić czy nie ma w niej zmian; jeśli się pojawią, odwiedź urologa i zrób USG tego gruczołu oraz oznaczyć poziom PSA; samo badanie antygenu prostaty nie wystarczy, bo niektóre nowotwory prostaty rozwijają się przy normalnym poziomie antygenu PSA,
– konieczne jest też samobadanie jąder, RTG klatki piersiowej oraz kolonoskopia
po 60. roku życia
– sam kontroluj jądra,
– co pół roku rób badanie prostaty per rectum,
– raz w roku odwiedź urologa i zbadaj markery PSA

Leki 75+ bezpłatne insuliny dla diabetyków

Opublikowano: 04 02 2017

Od 1 stycznia 2017 r. seniorzy po 75 r.ż. mogą odbierać w aptekach bezpłatne leki ze zmodyfikowanej listy dla Seniorów „S”. Na zmianach najbardziej zyskali chorzy na cukrzycę, którzy mają dostęp do wszystkich insulin.

Lista leków 75+ po zmianach liczy 1167 produktów, jest więc „bogatsza” o 38 nowych pozycji. Eksperci zaznaczają jednak, że wykaz nadal musi być modyfikowany.

Od 1 stycznia 2017 roku Ministerstwo Zdrowia uzupełniło wykaz o kolejne rodzaje insulin, na których brak narzekali pacjenci i lekarze. Wcześniej chorzy po 75 r.ż. mogli otrzymać bezpłatnie jedynie długodziałające produkty; obecnie nie płacą również za te o krótkim działaniu – insuliny ludzkie i analogi insulin ludzkich. Również na liście leków refundowanych 1 stycznia pojawił się bardzo nowoczesny, wolnodziałający analog insuliny ludzkiej. To preparat o nazwie Toujeo, który daje pacjentom nadzieję na lepsze wyrównanie cukrzycy, bez groźby hipoglikemii.

Oprócz insulin, na senioralny wykaz po raz pierwszy trafił także proszek do inhalacji stosowany u pacjentów cierpiących na przewlekłą, obturacyjną chorobę płuc (POChP); preparat nosi nazwę Incruse.

Ponadto do wykazu dodano leki zawierające substancję czynną pramipexolum do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z objawami idiopatycznej choroby Parkinsona.

Bezpłatne przestały być też niesterydowe leki przeciwzapalne, mające w składzie naproksen, które stosuje się m.in. w leczeniu bólu reumatycznego.

Środowisko diabetologów jest zadowolone, ale…
Zmiany w wykazie „S” dotyczące insulin zdecydowanie chwali prof. Grzegorz Dzida. Podkreśla, że cukrzyca w swoim naturalnym przebiegu prowadzi do momentu, w którym jedynym skutecznym środkiem mogącym obniżyć poziom cukru jest insulina.

Częstość cukrzycy wzrasta wraz z wiekiem. Po 65 r.ż. chorobowość z jej powodu wynosi aż 20 proc. Dlatego pojawienie się na liście senioralnej wszystkich insulin środowisko diabetologiczne przyjęło z dużym zadowoleniem.

Do tej pory analogowe insuliny krótkodziałające i ich mieszanki były na liście ryczałtowej, ale dopłata do nich wynosiła 40-50 zł za opakowanie. Dla starszych ludzi była to często kwota zaporowa. Dlatego seniorzy nie chcieli kupować tego typu insulin, mimo że są one wygodniejsze w stosowaniu i wiążą się z mniejszym ryzykiem niedocukrzeń.

Lista badań diagnostycznych w POZ

Opublikowano: 25 01 2017

Lista badań diagnostycznych, które może zlecić lekarz POZ (Lekarz Podstawowej Opieki Zdrowotnej, Lekarz Rodzinny)

Lista badań diagnostycznych, które może zlecić lekarz POZ, określana jest przez ministra zdrowia w rozporządzeniu w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej.

Zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem, lekarz POZ może zlecić pacjentowi badania krwi, badania moczu, badania kału, badania układu krzepnięcia, badania mikrobiologiczne, badanie elektrokardiograficzne (EKG)
w spoczynku, badanie USG, badanie echokardiograficzne, spirometrię i badania endoskopowe.

Warto dodać, że od 1 stycznia 2015 roku zakres możliwości diagnostycznych lekarza POZ został znacznie poszerzony, głównie w związku z wejściem w życie tzw. pakietu onkologicznego, którego zasadniczym filarem są świadczenia medyczne realizowane przez lekarza POZ.

Szersze uprawnienia diagnostyczne w połączeniu z wiedzą merytoryczną lekarza POZ dają – przynajmniej teoretycznie, bo w praktyce wygląda to różnie – możliwość szybszego postawienia prawidłowej diagnozy i szybszego wdrożenia właściwego leczenia.

Znacznemu poszerzeniu uległ zakres badań krwi, m.in. o badania umożliwiające zdiagnozowanie chorób dotyczących obrazu krwi oraz gospodarki żelaza, cukrzycy, chorób wątroby i trzustki, tarczycy i prostaty.
Istotnemu poszerzeniu uległ również zakres badań ultrasonograficznych.

Ponadto, od 1 stycznia 2015 roku lekarz POZ otrzymał, po raz pierwszy, prawo do wydawania skierowań na badania endoskopowe – gastroskopię oraz kolonoskopię, co oznacza, że pacjent nie musi już iść po takie skierowanie do Poradni Gastroenterologicznej.

Badania diagnostyczne będące w gestii lekarza POZ finansowane są z ogólnej puli środków finansowych przeznaczanych i wypłacanych co miesiąc przez NFZ na każdego pacjenta z tzw. aktywnej listy pacjentów danej przychodni POZ.

Profilaktyka alkoholowa

Opublikowano: 15 01 2017

PUNKT INFORMACYJNO-KONSULTACYJNY ds. PROBLEMÓW ALKOHOLOWYCH (PIK)

Siedziba i godziny pracy PIK
Punkt Informacyjno-Konsultacyjny ds. Problemów Alkoholowych Urzędu Miasta mieści się przy ul. Jana III Sobieskiego I, na I piętrze
tel. 13 46 417 44
Pracujemy w godzinach:
• Poniedziałek: 10.00 – 19.00
• Wtorek: 8.00 – 20.00
• Środa: 10.00 – 18.00
• Czwartek: 10.00 – 20.00
• Piątek: 8.00 – 19.00

ALKOHOLOWY TELEFON ZAUFANIA
13 46 301 00 w godzinach pracy PIK

Pomoc specjalistów
Udzielana jest bezpłatna pomocy psychologiczna, terapeutyczna, prawna.
• Psychoterapeutka dla dzieci i młodzieży: poniedziałek 15.0 -19.00
• Psycholog: wtorek 15.00-18.00, piątek 9.00-11.00
• Prawnik: wtorek 18.00-20.00, czwartek: 16.00-20.00
• Rozmowy indywidualne, grupa wsparcia dla kobiet: piątek 17.00-19.00
• Pedagog ulicy: środa 16.00-18.00

Osoba pierwszego kontaktu, przygotowana do udzielania pomocy w rozwiązywaniu problemów alkoholowych.

Grupy wsparcia
Grupa AA „Maksymilian” – czwartek 18.00-20.00
Działanie Grupy ma za zadanie powstrzymać od picia osobę uzależnioną od alkoholu, za pomocą wzajemnych, osobistych doświadczeń członków Grupy. Ich doświadczenia i chęć zaprzestania picia jest siłą działania Grupy.

Grupa Al-Anon „Nadzieja” – czwartek 17.30-19.30
Funkcjonowanie Grupy opiera się w głównej mierze na rodzinach osób uzależnionych. Spotkania w Grupie pomagają zrozumieć specyfikę choroby alkoholowej i znaleźć drogę do życia z osobą uzależnioną.

MIEJSKA KOMISJA ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW ALKOHOLOWYCH W SANOKU

W skład Komisji wchodzą osoby posiadające co najmniej przeszkolenie w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych i problemu przemocy.

Zadaniem Komisji jest:
– prowadzenie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych oraz integracji społecznej osób uzależnionych od alkoholu i innych środków psychoaktywnych oraz działań związanych z przeciwdziałaniem przemocy,
– podejmowanie czynności zmierzających do orzeczenia o zastosowaniu wobec osoby uzależnionej od alkoholu obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego,
– opiniowanie wydawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz interwencją w przypadku naruszania przepisów w tym zakresie,
– kontrola punków sprzedaży napojów alkoholowych w zakresie zgodności z wydanym zezwoleniem na sprzedaż napojów alkoholowych,
– współpraca z Pełnomocnikiem ds. Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

Dyżury Komisji
Dyżury Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych odbywają się w Punkcie Informacyjno-Konsultacyjnym ds. Problemów Alkoholowych, ul. Jana III Sobieskiego I, p. 103, w poniedziałek od 16.00 do 18.00
tel.: 13 46 417 44
e-mail: sanokmkrpa@gmail.com

Pomoc dla osób bezdomnych i ubogich

Opublikowano: 15 01 2017

PLACÓWKI GDZIE OSOBY BEZDOMNE MOGĄ UZYSKAĆ POMOC
NA TERENIE POWIATU SANOCKIEGO

Dom Inwalidy Bezdomnego Schronisko dla mężczyzn
38-500 Sanok
ul. Przemyska 24
tel. 13 46 42 895

Kierownik
Pan Bogdan Ślusarz
tel. 13 46 42 895

Towarzystwo Pomocy im. Św. Brata Alberta Koło w Sanoku
Miejsc noclegowych stałych
80 maksymalne zwiększenie do 100 osób

Jadłodajnia
38-500 Sanok
ul. Sienkiewicza
tel. 13 46 42 865

Towarzystwo pomocy im. Św. Brata Alberta Koło w Sanoku
Gorące posiłki o poniedziałku do piątku w godz. 7-15, w soboty 7-14 dla około 200 osób
________________________________________

Jadłodajnia
38-500 Sanok
ul. Franciszkańska 7
Klasztor Ojców Franciszkanów
tel. 13 46 32 352
Gorące posiłki dla najbardziej potrzebujących codziennie godz. 13-14
________________________________________

Placówka udzielająca pomocy rzeczowej i finansowej
38-500 Sanok
ul. Sobieskiego 16
tel. 13 46 32 343
Komitet Pomocy Społecznej Zarząd Rejonowy
Obuwie, środki czystości, odzież, od poniedziałku do piątku w godz. 11-13, żywność od godz. 9-14
________________________________________

Placówka udzielająca pomocy rzeczowej i finansowej
Komitet Pomocy Społecznej Zarząd Rejonowy
Obuwie, środki czystości, odzież, od poniedziałku do piątku w godz. 11-13,
żywność od godz. 9-14
________________________________________

Placówka udzielająca pomocy rzeczowej i finansowej
38-500 Sanok
ul. Daszyńskiego 17
tel. 13 46 45 575
Polski Czerwony Krzyż Zarząd
Obuwie, środki czystości, odzież. W każdy I czwartek miesiąca od 10-14
________________________________________

Placówka udzielająca pomocy rzeczowej i finansowej
38-500 Sanok
ul. Kościuszki 22
tel. 13 46 45 745
„Dar Serca” Towarzystwo pomocy im. Św. Brata Alberta Koło w Sanoku
Obuwie, środki czystości, odzież, sprzęt, AGD, meble, możliwość skorzystania z prysznica
________________________________________

Dopalacze. Gdzie szukać pomocy? Najważniejsze numery telefonów.

Opublikowano: 05 01 2017

W 2016 roku w Polsce odnotowano wiele przypadków zatrucia narkotykami, tzw. dopalaczami. Do szpitali trafiły osoby z ostrym zatruciem organizmu. Apelujemy i ostrzegamy, aby nie kupować i nie zażywać takich substancji. Producenci
i sprzedawcy dopalaczy kierują się przede wszystkim zyskiem, za nic mając ludzkie życie. Sprzedając dopalacze – sprzedają śmierć!

Masz wątpliwości czy Twoje dziecko zażywa dopalacze? Chcesz dowiedzieć się więcej na temat możliwości leczenia? Wiesz wszystko o negatywnych skutkach tych niebezpiecznych substancji? Masz informacje o miejscach, w których handluje się zakazanymi środkami? Jesteś uzależniony?

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przygotowało listę numerów telefonów, pod którymi można szukać pomocy. Lista zostanie także przekazana do wszystkich resortów, urzędów wojewódzkich oraz powiatów.

800 060 800 – Bezpłatna, całodobowa infolinia Głównego Inspektora Sanitarnego. Pod tym numerem telefonu możemy uzyskać informacje na temat negatywnych skutków zażywania dopalaczy oraz o możliwościach leczenia. Infolinia jest także przeznaczona dla rodziców, którzy mają wątpliwości czy ich dzieci zażywają dopalacze. Na infolinię GIS można przekazywać także informacje, które mogą ułatwić służbom dotarcie do osób handlujących tymi nielegalnymi substancjami.

116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży. Służy on młodzieży i dzieciom potrzebującym wsparcia, opieki i ochrony. Zapewnia dzwoniącym możliwość wyrażania trosk, rozmawiania o sprawach dla nich ważnych oraz kontaktu w trudnych sytuacjach. Telefon prowadzi Fundacja Dzieci Niczyje. Linia jest dostępna codziennie w godzinach 12:00 – 20:00, pomoc online dostępna na www.116111.pl/napisz. Tylko w 2014 roku specjaliści przeprowadzili 3205 rozmów dotyczących dopalaczy.

800 100 100 – Telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawach bezpieczeństwa dzieci. To bezpłatna i anonimowa pomoc telefoniczna i online dla rodziców i nauczycieli, którzy potrzebują wsparcia i informacji w zakresie przeciwdziałania i pomocy dzieciom przeżywającym kłopoty i trudności wynikające z problemów i zachowań ryzykownych takich jak: agresja i przemoc w szkole, cyberprzemoc i zagrożenia związane z nowymi technologiami, wykorzystywanie seksualne, kontakt z substancjami psychoaktywnymi, uzależnienia, depresja, myśli samobójcze, zaburzenia odżywiania. Telefon prowadzi Fundacja Dzieci Niczyje. Linia dostępna od poniedziałku do piątku w godzinach 12:00 – 18:00, pomoc online dostępna pod adresem pomoc@800100100.pl. W 2014 roku 61 rozmów dotyczyło problemów z dopalaczami.

800 12 12 12 – Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka. Osoby poszukujące pomocy oraz informacji na temat dopalaczy mogą korzystać także z telefonu zaufania Rzecznika Praw Dziecka. Numer przeznaczony jest zarówno dla dzieci, jak i dorosłych, którzy chcą zgłosić problemy dzieci. Telefon jest czynny od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.15 do 20.00. Po godzinie 20.00 oraz w dni wolne od pracy, każdy może przedstawić problem i zostawić numer kontaktowy. Pracownik telefonu zaufania oddzwoni następnego dnia.

112 – Jednolity numer alarmowy obowiązujący na terenie całej Unii Europejskiej.

Rehabilitacja w domu pacjenta też jest możliwa

Opublikowano: 21 12 2016

W jakich przypadkach i komu należy się rehabilitacja domowa?

Uraz po wypadku, przewlekła, postępująca choroba, utrata sprawności związana z podeszłym wiekiem, bóle kręgosłupa – to tylko wybrane kłopoty ze zdrowiem, które mogą wiązać się z koniecznością podjęcia rehabilitacji.

Zabiegi i ćwiczenia w ramach ubezpieczenia

Osoby ubezpieczone mają prawo do opieki specjalistów fizjoterapii i rehabilitacji oraz zabiegów na fundusz, które mają pomóc w odzyskaniu sprawności, bądź mają zahamować chorobę.

Warto wiedzieć, że z rehabilitacji lub fizjoterapii można korzystać na różnych zasadach i w różnych miejscach.

Świadczenia te realizowane są zarówno w warunkach ambulatoryjnych, czyli np.
w gabinetach fizjoterapii, oddziałach szpitalnych rehabilitacji, w domu pacjenta, w ośrodku lub oddziale dziennym.

Ta forma usprawniania przeznaczona jest dla pacjentów, którzy ze względu na brak możliwości samodzielnego poruszania się nie mogą dotrzeć do gabinetu, czy na oddział, a wymagają rehabilitacji leczniczej.

Do tej grupy zalicza się między innymi:
 osoby z ogniskowymi uszkodzeniami mózgu, np. po zatorach, udarach krwotocznych,
 osoby po urazach (do 12 miesięcy od dnia powstania uszkodzenia),
 pacjentów z uszkodzonym rdzeniem kręgowym (także w okresie 12 miesięcy od powstania uszkodzenia).

Kto wystawia skierowanie?

Prawo do rehabilitacji w domu mają także pacjenci cierpiący na choroby postępujące, np.:
 miopatie,
 chorobę Parkinsona,
 z guzami mózgu,
 reumatoidalne zapalenie stawów (RZS).

Osoby po urazach nóg lub zabiegach wymiany stawu kolanowego lub biodrowego mogą być rehabilitowane w domu w okresie do 6 miesięcy od dnia powstania urazu lub operacji.

Skierowanie może wystawić lekarz rodzinny lub specjalista w dziedzinie:
 rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabilitacji ogólnej,
 medycyny fizykalnej i balneoklimatologii,
 reumatologii,
 neurologii,
 neurochirurgii,
 chirurgii, chirurgii ortopedycznej.

Co jednak ważne, lekarz ten musi mieć umowę z NFZ.

Gdy pacjent ma już skierowanie, powinien skontaktować się ze świadczeniodawcą, który ma umowę z NFZ w zakresie fizjoterapii domowej. Następnie ustala się termin rozpoczęcia zabiegów w domu pacjenta.

Maksymalnie można skorzystać z pięciu zabiegów dziennie.

Czas rehabilitacji w warunkach domowych wynosi do 80 dni zabiegowych w roku kalendarzowym, z możliwością przedłużenia po uzyskaniu zgody dyrekcji oddziału NFZ. O zgodę dla danego pacjenta występuje podmiot leczniczy, który realizuje rehabilitację.

Lekarz może przyjechać do pacjenta. Warto wiedzieć, że w ramach świadczeń udzielanych w domu pacjenta znajduje się także porada lekarska. Osoby, które nie mogą dotrzeć do gabinetu ambulatoryjnego mogą otrzymać takie świadczenie
w trybie środowiskowym.

Skierowanie do poradni lekarskiej rehabilitacyjnej może wystawić każdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego.

Taka porada udzielana jest zarówno dorosłym, jak i dzieciom. Porada obejmuje wybrane procedury medyczne, określone
w rozporządzeniu ministra zdrowia o świadczeniach gwarantowanych niezbędne w diagnostyce i leczeniu chorób narządu ruchu.

5 zdrowotnych zalet spaceru

Opublikowano: 21 12 2016

Szukasz formy aktywności fizycznej, która nie wymaga kondycji fizycznej sportowca, specjalistycznego sprzętu, obecności trenera i niekończących się wypraw do fitness klubu? Zacznij spacerować! Poprawisz nastrój, kondycję, dotlenisz organizm, zyskasz dodatkową energię, zrzucisz zbędne kilogramy, a przede wszystkim zadbasz o zdrowie!

O tym, że ruch pozytywnie wpływa na nasze zdrowie, nie trzeba chyba nikogo przekonywać. I choć nie każdy z nas ma predyspozycje i chęci, by intensywnie uprawiać sport, spacer to forma ruchu, która powinna odpowiadać każdemu. Zalecana wszystkim, ze szczególnym wskazaniem na osoby, które miały dłuższą przerwę w aktywności fizycznej, np. przez poważne kontuzje, choroby czy wypadki. Wówczas warto zacząć spacerować. Spacer pozwoli na stopniowy powrót do aktywności ruchowej.

Chodzenie jest dla człowieka najlepszym lekarstwem! Potwierdzają ten fakt liczne badania naukowe. Zalety spacerów są nie do przecenienia dla naszego zdrowia, sylwetki i dobrego samopoczucia. Co więcej, to rodzaj aktywności fizycznej, którą zaakceptują najbardziej oporni, leniwi i niewysportowani.

1. Spacerowiczom nie grożą kontuzje
Spacer to łagodna, niewymagająca forma ruchu. Tempo i intensywność spaceru regulujemy samodzielnie, dostosowując go do własnych potrzeb. Nie obowiązują nas żadne plany treningowe, nie musimy z nikim rywalizować, nikt nam niczego nie narzuca. Słuchając własnego ciała, dostosowujemy regularność i rytm spacerów do własnych potrzeb oraz harmonogramu tygodnia. Aby jednak w pełni czerpać ze zdrowotnego dobrodziejstwa spacerów, warto zaplanować sobie co najmniej godzinny spacer trzy razy w tygodniu. Pora i trasa nie mają znaczenia. Równie dobrze może to być weekendowa wycieczka do lasu, jak i codzienna droga do pracy. Ważna jest systematyczność. Stopniowo, gdy chodzenie przestanie nam wystarczać, możemy zacząć maszerować, a kto wie, być może kolejnym etapem będzie jogging.

2. Spacerowanie zapobiega chorobom cywilizacyjnym
Regularne spacerowanie to doskonały sposób na zachowanie zdrowia. Lekarze są zgodni, że systematyczny ruch na świeżym powietrzu to jeden z czynników profilaktycznych jeśli chodzi o tzw. choroby cywilizacyjne. Wprowadzając spacery do swojego harmonogramu tygodnia, zyskamy sprawniejszy układ krążeniowo-naczyniowy, obniżymy poziom cholesterolu, zmniejszymy ryzyko zachorowania na cukrzycę, nowotwory, osteoporozę, a także wzmocnimy stawy, mięśni i kości.

3. Pomoże zrzucić zbędne kilogramy i zadbać o sylwetkę
Spacer zalecany jest osobom otyłym i z nadwagą, które w łagodny sposób chcą zrzucić zbędne kilogramy. Spacerowanie nie tylko zaktywizuje do pracy 95% wszystkich mięśni, dzięki czemu zyskamy lepszą kondycję, lecz stopniowo będziemy również spalać tkankę tłuszczową z wszystkich partii ciała. Podczas godziny spaceru, w zależności od jego tempa, jesteśmy w stanie spalić około 200-300 kalorii, nie męcząc się przy tym i nie ryzykując nieprzyjemnych zakwasów następnego dnia.

4. Wspomaga leczenie popularnych dolegliwości
Komu z nas nie zdarza się bezsenność, bóle głowy, obniżona odporność organizmu, niestrawność czy stresowe sytuacje? Okazuje się, że zarówno na te, jak i na szereg innych dolegliwości, spacer może być doskonałym, darmowym i jakże przyjemnych lekarstwem. Ruch na świeżym powietrzu pozwoli dotlenić organizm, przyspieszy metabolizm oraz pozbywanie się toksyn z organizmu, wzmocni odporność, a także będzie doskonałym relaksem. Zyska na tym również nasza pamięć
i koncentracja, bowiem dotleniony mózg będzie pracował sprawniej i wydajniej.

5. Spacer to doskonały relaks!
O tym, że spacer na świeżym powietrzu to rewelacyjna forma spędzenia dnia wolnego, wie każdy z nas. Podczas spaceru mamy czas na przemyślenia, pozbycie się codziennych trosk oraz nabranie dystansu do problemów. Godzina spaceru będzie idealnym sposobem na odreagowanie stresu po ciężkim dniu.

Udowodniono również, że podczas spaceru spada poziom hormonu stresu, natomiast wydzielają się hormony odpowiedzialne za dobre samopoczucie. Dzięki regularnym spacerom będziemy nie tylko zdrowsi, ale również zyskamy nową energię, witalność i chęci do życia. Spacerujmy zatem, bo warto!


Korzystając z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia składam Państwu najserdeczniejsze życzenia!

Niech w święta w Waszych domach zagości mądrość i zgoda, uśmiech i dostatek.
Niech przez cały rok nie braknie miłości! Przesyłam uściski i biały opłatek.

Zaproszenie do Klubu Seniora warsztaty „Aktywny i szczęśliwy senior”

Opublikowano: 28 11 2016

Szkolenia dla seniorów w stacji Sanok Miasto. Spotkania są otwarte, może wziąć z nich udział każdy chętny.

TERMINY SZKOLEŃ:
WTORKI – godz. 17.00
PIĄTKI – godz. 18.00
SOBOTY – godz. 10.30

Warsztaty „Aktywny i szczęśliwy senior” finansowane są z rządowych pieniędzy. Stowarzyszenie Pomoc Rodzinie im. św. ks. Gorazdowskiego wygrało ministerialny konkurs i otrzymało dotację w wysokości 50 tysięcy złotych z Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej na zorganizowanie półrocznego cyklu szkoleń skierowanych do osób powyżej 60 roku życia, które są nieaktywne zawodowo, na emeryturach, zasiłkach przedemerytalnych, nigdy nie pracowały albo utraciły pracę.

Do Stowarzyszenia może zgłosić się każdy mieszkaniec Sanoka w wieku 60+. Można zdecydować się tylko na jeden typ szkoleń, albo wybrać więcej, które nas interesują.

Zgłoszenia chętnych do udziału w programie w Klubie seniora Niezapominajka ul. Grunwaldzka 17 w Sanoku (dawna stacja PKP Sanok Miasto). Na miejscu więcej informacji o rekrutacji i możliwości udziału w szkoleniach.

Warto dodać, że do programu można dołączyć w każdej chwili. Organizatorzy zapraszają wszystkich chętnych.